Abstract
5/2001
vol. 4
Kryteria diagnostyki cukrzycy i innych zaburzeń glikemii
Przew Lek 2001, 4, 5, 8-13
Online publish date: 2003/09/04
Trzy kategorie
hiperglikemii
Do trzech kategorii zaburzeń przejawiających się hiperglikemią należą:
- cukrzyca - do rozpoznania cukrzycy, tak u dorosłych, jak i dzieci konieczne jest stwierdzenie typowych objawów oraz hiperglikemii wg kryteriów Światowej Organizacji Zdrowia lub tylko hiperglikemii wg kryteriów ŚOZ,
- upośledzenie tolerancji glukozy – rozpoznawane na podstawie testu doustnego obciążenia 75,0 g glukozy,
- upośledzenie glikemii na czczo – rozpoznawanie za pomocą oznaczenia glikemii na czczo w standardowych warunkach.
Kliniczna symptomatologia
Objawy cukrzycy typu 1
Początek choroby jest najczęściej ostry, tzn. objawy narastają w ciągu kilku dni, niekiedy jednak bywa powolny – objawy choroby narastają w ciągu kilku tygodni. Do typowych należą:
- wzmożone pragnienie i wielomocz,
- skłonność do rozwoju ketozy,
- chudnięcie (mimo nadmiernego łaknienia),
- ogólne osłabienie.
W ok. 30. proc. przypadków po burzliwym początku w 2.–3. mies. leczenia choroby występuje przejściowe wygasanie objawów (remisja), która utrzymuje się niekiedy kilka miesięcy lub dłużej.
Obraz kliniczny
cukrzycy typu 2
Cukrzyca typu dorosłych może przez wiele lat przebiegać w sposób utajony, bez jakichkolwiek objawów. Często dotyczy osób z otyłością. Nieuchwytny początek stwierdza się u przeszło 85 proc. chorych, ostry początek choroby można określić u 15 proc. Niekiedy cukrzyca typu dorosłych daje o sobie znać uporczywą czyracznością, zgorzelą stopy, świądem sromu (grzybicą), nerwobólami lub nagłymi zaburzeniami wzroku. W okresie utajenia choroby rozpoznanie można ustalić jedynie za pomocą prób obciążenia glukozą.
Stężenie glikemii we krwi/osoczu jako kryterium
rozpoznania głównych
kategorii patologicznej
hiperglikemii
Kliniczne objawy cukrzycy wynikają z patofizjologicznego działania hiperglikemii. Do wywołania dolegliwości i objawów przedmiotowych typowych dla cukrzycy zazwyczaj konieczne jest znaczne podwyższenie glikemii, doprowadzające do glukozurii i diurezy osmotycznej, a także bardziej ogólnych zaburzeń metabolizmu, np. dyselektrolitemii, ketozy, dyslipidemii i wielu innych. Nie zauważa się zbyt...
Pełna treść artykułu...
Integrated with