Skuteczne leczenie bólu w przebiegu chorób nowotworowych często napotyka na poważne trudności. Łączenie opioi­dów długo działających nie znalazło wystarczającej dokumentacji w piś­mien­nictwie. U pacjentki J.L., lat 67, występował rozsiany proces nowotworowy i związane z nim dolegliwości ze strony kości miednicy i jamy brzusznej. W ramach leczenia podawano morfinę o przedłużonym uwalnianiu w dawce 60 mg/dobę. Wystąpiła konie­czność szybkiego zwiększania dawek leku do 120 mg/dobę, chorą skierowano do poradni leczenia bólu. Stwierdzono ból nocyceptywny o natężeniu 7,5 w skali VAS. Do leczenia włączono ketoprofen 200 mg/dobę, po 3 dniach zwiększono dawkę morfiny do 180/dobę. Z powodu braku dobrej kontroli bólu dołączono oksykodon o przedłużonym uwalnianiu – początkowo w dawce 20 mg/dobę, a po 3 dniach 40 mg/dobę. Po dwóch tygodniach zmniejszono dawkę morfiny do 140 mg/dobę. Uzyskano dobrą kontrolę bólu. Nie ma wprawdzie ewidentnych dowo-dów na skuteczność takiego leczenia, ale w przy­padku opisywanej pacjentki uzys­kano właściwą kontrolę bólu. Potrzebne są badania z randomizacją potwierdzające zasadność takiej metody leczenia.