Wybór leku dla kobiet w wieku rozrodczym chorych na padaczkę oparty jest na bezpieczeństwie stosowania w aspekcie antykoncepcji hormonalnej i ciąży. Ryzyko teratogenności w części uzależnione jest od stopnia ekspozycji płodu na lek. Czynnikami zwiększającymi ryzyko są wysokie dawki leku, jego duże stężenie szczytowe i politerapia. Jako jeden z możliwych mechanizmów teratogennego działania leku najczęściej wymienia się działanie epoksydów i obecność aktywnych metabolitów oraz niedobór kwasu foliowego. Stwierdzono wyraźną zależność od dawki stosowanego leku w przypadku kwasu walproinowego, a ostatnio w przypadku lamotryginy. Możliwości teratogennego wpływu leków przeciwpadaczkowych najnowszej generacji (felbamat, gabapentyna, lamotrygina, okskarbazepina, tiagabina, topiramat, wigabatryna) zostały poznane w bardzo małym stopniu, mimo że są one coraz częściej stosowane u kobiet w wieku rozrodczym.