Termedia.pl
 
 
ISSN: 1505-8409
Przewodnik Lekarza/Guide for GPs
Current issue Archive About the journal Supplements Contact Instructions for authors
6/2003
vol. 6
 
Share:
Share:
more
 
 
abstract:

Leczenie zaburzeń erekcji - przeszłość, teraźniejszość, przyszłość

Zbigniew Lew-Starowicz

Przew Lek 2003, 6, 6, 56-60
Online publish date: 2003/07/14
View full text
Get citation
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 


Problem zaburzeń erekcji pojawia się w najstarszych kulturach świata (m.in. Sumerów, Egiptu, Fenicji, Babilonii). W kodeksie Hammurabiego znajduje się przepis prawny, wiążący się z ZE – żona ma prawo w takiej sytuacji do legalnej separacji z mężem. W świecie antycznym w leczeniu ZE stosowano różne metody – obrzędy sakralne, interpretację marzeń sennych, desensybilizację, picie czerwonego wina, techniki współżycia seksualnego, afrodyzjaki. W krajach Dalekiego Wschodu leczono ZE metodami treningowymi (np. technika miękkiego wejścia), dietetyką, psychoterapią, akupresurą, masażem. Największą popularnością przez stulecia cieszyły się afrodyzjaki, które stosowano we wszystkich regionach świata, np. ambra (Madagaskar), wyciągi z tarantuli, ekstrakt z muszek (Hiszpania), larwy os (Antyle), żeń-szeń (Korea), strychnina (Wietnam), wyciąg z drzewa sandałowego (Indie), środki halucynogenne (psylocybina w Meksyku, khat w Etiopii, peyotl u Indian Ameryki Środkowej i Północnej), cafe mandiqueiro (Brazylia).




Historia leczenia zaburzeń
erekcji (ZE)


W wielu kulturach świata leczeniem ZE zajmowali się (i nadal zajmują) szamani i znachorzy. Zakres stosowanych przez nich metod leczenia obejmuje: zioła, techniki psychologiczne (np. sugestie, wydobywanie na jaw nieuświadomionych konfliktów, neutralizowanie lęków), magię. Leczeniem ZE zajmowało się również duchowieństwo, np. w średniowieczu przyczyny ZE postrzegano w działaniu szatana i leczono egzorcyzmami. W świecie islamu mułłowie leczyli ZE cytatami z Koranu.
W Europie na początku XX w. stosowano w leczeniu ZE hydroterapię, fizykoterapię, farmakoterapię (głównie strychninę, johimbinę, preparaty fosforu, wyciągi z jąder, przysadki, nadnerczy, kamforę, przetwory sporyszu), elektroterapię, psychoterapię. W XX w. do postępu leczenia ZE przyczynili się badacze i odkrycia przedstawione w tab. 1.
W końcu XX w. i na początku XXI największy postęp w leczeniu ZE zawdzięczamy poznaniu ośrodków sterujących seksualnością w mózgu, biochemicznych uwarunkowań reaktywności erekcyjnej (tab. 2. i 3.).


Obecne standardy
diagnostyki ZE


Z badań epidemiologicznych (tab. 4.) wynika, że znacząca jest populacja mężczyzn z ZE. Biorąc pod uwagę liczebność populacji mężczyzn z tym zaburzeniem, ich opory przed...


View full text...
Quick links
© 2020 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe