Z uwagi na udokumentowane powiązania patofizjologiczne przewlekłej choroby nerek i chorób układu sercowo-naczyniowego ważnym zagadnieniem są wspólne markery oraz czynniki prognostyczne chorób kardionefrologicznych. Z wielu markerów białkowych albuminy w moczu stanowią niezależny czynnik ryzyka zgonu i chorób sercowo-naczyniowych. Zalecenia KDOQI (Kidney Disease Outcome Quality Initiative) opracowane na podstawie wyników badań klinicznych z randomizacją precyzują wskazania i zasady oznaczania albumin w moczu, w tym mikroalbu- minurii. Terapia związana z redukcją albuminurii w mechanizmie niezależnym od efektu hipotensyjnego wiąże się z efektem kardionefroprotekcyjnym również u pacjentów normotensyjnych. Wczesne wykrycie albumin w moczu uzasadnia podjęcie adekwatnej profilaktyki chorób nerek i układu sercowo-naczyniowego. Mimo udowodnionego klinicznie znaczenia mikroalbuminurii i szeroko dostępnych rutynowych oznaczeń, w praktyce jest ona wciąż niedoceniana, a jej oznaczanie wykonuje się stosunkowo rzadko. Zaryzykować można twierdzenie, że oznaczanie albumin w moczu jest równie istotne jak kontrola lipidogramu lub okresowe oznaczanie hemoglobiny glikowanej, tym bardziej że schematy terapii w wielu przypadkach pozwalają na skuteczną redukcję albuminurii.