Choroba wieńcowa jest schorzeniem przewlekłym, w związku z czym pacjenci po zawale serca z uniesieniem odcinka ST charakteryzują się dużym ryzykiem wystąpienia nowych, niekorzystnych zdarzeń i przedwczesnego zgonu. U 8–10% pacjentów po zawale serca w rok od wypisu ze szpitala występuje ponowny zawał serca, a śmiertelność po zawale wciąż jest znacznie większa niż w pozostałej populacji. Mimo istotnej roli farmakoterapii, postępowanie niefarmakologiczne okazuje się kluczowe w zmniejszaniu ryzyka wystąpienia przyszłych incydentów sercowo-naczyniowych u chorych po zawale serca z uniesieniem odcinka ST.