Streszczenie
6/2000
vol. 3
Nadciśnienie tętnicze - nowości terapii
Przew Lek 2000, 6, 22-29
Data publikacji online: 2004/02/17
W ostatnich latach w leczeniu nadciśnienia tętniczego dokonuje się stały postęp: wprowadzane zostają nowe grupy leków hipotensyjnych, które – poza obniżaniem ciśnienia tętniczego – korzystnie wpływają na powikłania narządowe i przebieg chorób współistniejących z nadciśnieniem. Duże znaczenie mają również wieloośrodkowe programy kliniczne o wymiarze międzynarodowym, których wyniki rzutują na zalecenia dotyczące terapii nadciśnienia tętniczego. Świadczą o tym najnowsze zalecenia Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) i Międzynarodowego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego (ISH) z 1999 r., zalecenia amerykańskie VI Raportu JNC z 1997 r. czy Brytyjskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego z końca 1999 r.
W I połowie 2000 r. ukazały się również Zalecenia Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, przedstawiające zasady diagnostyki i leczenia nadciśnienia tętniczego.
Głównym celem niniejszego opracowania jest przedstawienie wybranych zagadnień dotyczących nowoczesnej terapii nadciśnienia tętniczego, a zwłaszcza omówienie postępu, jaki dokonał się w obrębie poszczególnych grup leków hipotensyjnych.
Do preparatów stosowanych w monoterapii łagodnego i umiarkowanego nadciśnienia tętniczego (w oparciu o Raport WHO/ISA z 1999 r.) zalicza się:
- leki moczopędne,
- leki blokujące receptory beta-adrenergiczne,
- leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne,
- antagonistów wapnia,
- inhibitory konwertazy,
- antagonistów receptorów angiotensyny II.
Diuretyki zajmują ważne miejsce w leczeniu nadciśnienia tętniczego i jak wspomniano, zaliczane są do leków I rzutu w terapii nadciśnienia tętniczego. Dotychczasowe badania wskazują, że ich stosowanie ma duży wpływ na obniżanie wskaźnika chorobowości i umieralności.
Leki moczopędne znajdują szerokie zastosowanie w monoterapii oraz leczeniu skojarzonym nadciśnienia tętniczego. Wykazują też wysoką skuteczność, zwłaszcza w połączeniu z inhibitorami konwertazy. Podkreśla się również korzyści wynikające z wykorzystania diuretyku w terapii skojarzonej u chorych z opornym nadciśnieniem tętniczym, u których jedną z przyczyn rozwoju nadciśnienia jest wzrost objętości wewnątrznaczyniowej.
Małe dawki leków moczopędnych wchodzą w skład preparatów złożonych, zwłaszcza w połączeniu z inhibitorem konwertazy, antagonistą...
Pełna treść artykułu...
Zintergrowane z