Streszczenie
1/2003
vol. 6
Nadciśnienie tętnicze u chorego w wieku podeszłym - zasady postępowania
Przew Lek 2003, 6, 1, 70-81
Data publikacji online: 2003/07/18
Autorzy ostatnio opublikowanego raportu Światowej Organizacji Zdrowia dotyczącego czynników ryzyka podkreślają, że nadciśnienie tętnicze jest na trzecim miejscu spośród wszystkich przyczyn zgonów na świecie. W Polsce badania epidemiologiczne wskazują, że choroba ta występuje u ok. 46 proc. mężczyzn
i 36 proc. kobiet, przy czym podobnie jak w innych krajach notuje się istotny wzrost częstości choroby nadciśnieniowej z wiekiem [1]. W polskim badaniu NATPOL II z 1997 r., gdzie za kryterium przyjęto
RR≥140/90 mmHg lub leczenie hipotensyjne, stwierdzono nadciśnienie tętnicze u 81 proc. kobiet
i 66 proc. mężczyzn w grupie wiekowej powyżej
64. roku życia [2]. Podobne wyniki uzyskano
w Stanach Zjednoczonych w badaniu NHANES III,
w którym nadciśnienie stwierdzono u 4 proc. osób
w wieku 18–19 lat i u 65 proc. powyżej 80. roku życia. W najstarszej grupie wiekowej choroba nadciśnieniowa występowała o 14,2 proc. częściej
u kobiet niż u mężczyzn [3]. W wieku podeszłym ponad połowę wszystkich przypadków stanowi izolowane nadciśnienie skurczowe (ok. 62–67 proc.), postać skurczowo-rozkurczowa 27–30 proc.,
a najrzadziej występuje nadciśnienie rozkurczowe
(2–9 proc.).
Liczne badania epidemiologiczne wykazały, że podwyższone ciśnienie tętnicze u osób starszych wiąże się z większym
ryzykiem wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych i incydentów naczyniowo-mózgowych, a skuteczne leczenie hipotensyjne istotnie zmniejsza umieralność z przyczyn sercowo-naczyniowych i liczbę udarów.
U osób w wieku podeszłym wiele czynników może utrudniać prawidłowe rozpoznanie i efektywne leczenie nadciśnienia tętniczego. Są to m.in. zwiększona sztywność naczyń i zmiany miażdżycowe, upośledzenie funkcji baroreceptorów, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia czynności nerek i wątroby, liczne choroby współistniejące oraz polipragmazja. W rezultacie prowadzi to do częstszego występowania ortostatycznych spadków ciśnienia, upośledzenia metabolizmu leków i interakcji lekowych, doprowadzających do niepowodzeń w postępowaniu leczniczym lub wystąpienia objawów ubocznych.
Wartości ciśnienia skurczowego (SBP) i rozkurczowego (DBP) u obu płci rosną do ok. 55. roku życia, w późniejszym okresie tendencję wzrostową obserwuje się tylko dla wartości SBP, przy braku przyrostu DBP, co w konsekwencji doprowadza do podwyższenia wartości...
Pełna treść artykułu...
Słowa kluczowe
senium, nadciśnienie, hypertension, hipotensyjne, ciśnienie skurczowe, rozkurczowe, rekomendacje, spożycie, soli, waga, masa ciała, ryzyko sercowo, naczyniowe, diuretyk, bloker, beta, alfa, antagonista, wapnia, ACE, konwertazy, cukrzyca, demencja, hipotonia, niewydolność
Zintergrowane z