Odleżyny należą do ran przewlekłych. W największym stopniu problem ten dotyczy chorych długotrwale unieruchomionych oraz tych, u których równocześnie występują liczne czynniki ryzyka. Przewlekły charakter owrzodzeń odleżynowych i trudności napotykane w ich terapii przyczyniają się do ciągłego doskonalenia różnorodnych metod prewencji w oparciu o europejskie i światowe standardy profilaktyki i leczenia ran przewlekłych. Ważnym elementem tych standardów jest proces identyfikacji chorych najbardziej zagrożonych rozwojem odleżyn, a następnie dostosowanie opieki do stopnia zagrożenia. Wykorzystywane w tym celu narzędzia oceny ryzyka mają charakter punktowych skal, za pomocą których analizuje się i ocenia najważniejsze czynniki wpływające na ich rozwój.