Niewydolność serca jest następstwem wielu chorób układu sercowo-naczyniowego, która charakteryzuje się różnorodnym obrazem klinicznym. W ostatnio opublikowanym raporcie statystycznym AHA wskazuje się na istotne, aż o 171-procentowe, zwiększenie liczby pacjentów z niewydolnością serca w ostatnich 25 latach. W diagnostyce laboratoryjnej coraz istotniejszą rolę przypisuje się ocenie stężeń BNP i NTproBNP. Wykorzystuje się je nie tylko w rozpoznawaniu choroby, ale także w celu optymalizacji farmakoterapii. W badaniu PRIMA stwierdzono, że u chorych, u których udało się uzyskać małe stężenie hormonu, rokowanie jest znacznie lepsze. Również sferę leczenia inwazyjnego niewydolności serca charakteryzuje istotny postęp. Niestety, rekonstrukcja lewej komory jako uzupełnienie rewaskularyzacji operacyjnej nie przynosi dodatkowych korzyści (STICH), natomiast potwierdzono korzyści z zastosowania tzw. małych LVAD (pomp wspomagających krążenie). Ich czasowe użycie może mieć znaczenie w ostrej niewydolności serca jako pomost do transplantacji serca bądź do czasu spontanicznej poprawy wydolności krążenia