eISSN: 1689-1716
ISSN: 0324-8267
Archiwum Medycyny Sądowej i Kryminologii/Archives of Forensic Medicine and Criminology
Bieżący numer Archiwum Artykuły zaakceptowane O czasopiśmie Suplementy Bazy indeksacyjne Prenumerata Kontakt Zasady publikacji prac
SCImago Journal & Country Rank
1/2013
vol. 63
 
Poleć ten artykuł:
Udostępnij:
więcej
 
 
streszczenie artykułu:
Opis przypadku

Niecodzienny przypadek samobójczego zatrucia tlenkiem węgla przy użyciu przenośnego grilla ogrodowego

Filip Bolechała, Marcin Strona

ARCH. MED. SĄD. KRYMINOL., 2013, LXIII, 15-20
Data publikacji online: 2014/10/16
Pełna treść artykułu
Pobierz cytowanie
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 
Śmiertelne zatrucia tlenkiem węgla są dość często spotykane w praktyce medyczno-sądowej. Choć zazwyczaj mamy wówczas do czynienia ze zdarzeniami o charakterze nieszczęśliwego wypadku, to przypadki zatruć samobójczych też nie należą do rzadkości – tak w Polsce, jak również w innych krajach europejskich. Źródłem trującego gazu, mającego posłużyć samobójcy do odebrania sobie życia, bywają zazwyczaj spaliny silników samochodowych i domowych piecyków gazowych w instalacjach odgrzewających wodę uwalniane w zamkniętych pomieszczeniach. W niniejszej pracy pragniemy przedstawić nietypowy przypadek, jedyny

w historii krakowskiego Zakładu, w którym do uzyskania wysokiego stężenia tlenku węgla wykorzystano palące się brykiety węglowe w typowym, przenośnym grillu ogrodowym. Liczący 65 lat mężczyzna rozpalił go w zamkniętym od wewnątrz pokoju, gdzie wcześniej uszczelnił wszystkie szpary i otwory wentylacyjne, a przy  wejściu zostawił kartkę ostrzegającą współmieszkańców o obecności gazu. Ustalenia śledcze wskazały, że podłożem targnięcia się na własne życie były przede wszystkim kłopoty zdrowotne. Z analizy piśmiennictwa wynika, że taki sposób samobójstwa (mimo dużej dostępności materiałów) należy do wyjątkowej rzadkości

w kulturze europejskiej czy amerykańskiej, gdzie literatura przynosi opisy tylko pojedynczych przypadków. Natomiast zwrócono uwagę, iż wykorzystywanie grillów do samobójczych zatruć stało się w ostatnich kilkunastu latach niezwykle powszechne w krajach Dalekiego Wschodu. Wskazano pewne historyczno-kulturowe uwarunkowania mogące mieć wpływ na tak wyraźną geograficzną polaryzację występowania omawianej metody w niektórych państwach azjatyckich oraz przytoczono dyskutowaną w piśmiennictwie naukowym znaczącą rolę mediów w popularyzacji takiego sposobu samobójstwa. 
słowa kluczowe:

samobójstwo, zatrucie, tlenek węgla, grill

referencje:

Wardaszka Z., Ptaszyńska-Sarosiek I., Niemcunowicz-Janica A.: Zatrucia tlenkiem węgla w materiale sekcyjnym Zakładu Medycyny Sądowej UM w Białymstoku w latach 1998-2008. Arch. Med. Sąd. Kryminol. 2009; 59: 177-182.

Jaklińska A., Chagowski W.: Śmiertelne zatrucia tlenkiem węgla w materiale sekcyjnym Zakładu Medycyny Sądowej AM w Lublinie. Arch. Med. Sąd. Kryminol. 1987; 37: 121-125.
Brodziak T., Kołowski J., Żaba C.: Zatrucie tlenkiem węgla w materiale sekcyjnym Zakładu Medycyny Sądowej Akademii Medycznej w Poznaniu w latach 1950-1991. Arch. Med. Sąd. Kryminol. 1993; 43: 212-221.

Duda U., Kłys M., Trela F.: Zatrucia śmiertelne tlenkiem węgla w materiale sekcyjnym Zakładu Medycyny Sądowej w Krakowie w latach 1947-1996. Arch. Med. Sąd. Kryminol. 1997; 47: 197-208.

Trela F., Kołodziej J., Kunz J., Bolechała F.: Samobójcze zatrucia środkami chemicznymi i lekami w latach 1991-2000 w materiale krakowskiego Zakładu Medycyny Sądowej. Arch. Med. Sąd. Kryminol. 2002; 52: 21-30.

Bolechała F., Trela F., Trepińska J., Piotrowicz K., Bąkowski R., Polewka A.: Samobójstwo dokonane – zarys zjawiska na podstawie materiału krakowskiego Zakładu Medycyny Sądowej z lat 1991-2000. Przegl. Lek. 2006; 63: 261-264.

Kłys M., Baran E.: Zatrucia śmiertelne w materiale Zakładu Medycyny Sądowej w Krakowie w latach 1946-1995. Arch. Med. Sąd. Kryminol. 1996; 46: 277-287.

Marek Z., Kołodziej J., Baran E.: Samobójstwa w Krakowie – badania porównawcze z lat 1881- -1990. Arch. Med. Sąd. Kryminol. 1991; 41: 241- -247.

Evans G., Farberow N.: The encyclopedia of suicide. New York: Facts On File; 1988.

Maris R., Berman A., Silverman M.: Compre-hensive textbook of suicidology. New York: The Guilford Press; 2000.

Patel F.: Carbon copy deaths: carbon monoxide gas chamber. J Forensic Leg Med. 2008; 15: 398-401.

Wirthl I., Schulz R., Schmeling A.: Suicide by means of a charcoal grill. Casuistic report with review of literature. Arch. Kriminol. 2008; 221: 129-137.

Hartwig S., Tsokos M.: Suicidal and accidental carbon monoxide poisonings due to charcoal fires in closed spaces. Arch Kriminol. 2008; 222: 1-13.

Brooks-Lim E. W., Sadler D. W.: Suicide by burning charcoal: three case reports. Med Sci Law. 2009; 49: 301-306.

Wai Sau D. Ch., Chi Ming L.: Carbon monoxide poisoning as a new method of suicide in Hong Kong. Psychiatr Serv. 2001; 52: 836-837.

Leung C. M., Chung W. S., So EP. Burning charcoal: an indigenous method of committingsuicide in Hong Kong. J Clin Psychiatry. 2002; 63: 447-450. 17. Chan K. P., Yip P. S., Au J., Lee D. T.: Charcoal-burning suicide in post-transition Hong Kong. Br J Psychiatry. 2005; 186: 67-73.

Liu K. Y., Beautrais A., Caine E., et al. Charcoal burning suicides in Hong Kong and urban Taiwan: an illustration of the impact of a novel suicide method on overall regional rates. J Epidemiol Community Health. 2007; 61: 248-253.

Naito A.: Internet suicide in Japan: implications for child and adolescent mental health. Clin Child Psychol Psychiatry. 2007; 12: 583-597.

Huh G. Y., Jo G. R., Kim K. H., Ahn Y. W., Lee S. Y.: Imitative suicide by burning charcoal in the southeastern region of Korea: The influence of mass media reporting. Leg Med. 2009.

Pan Y. J., Liao S. C., Lee M. B.: Suicide by charcoal burning in Taiwan, 1995-2006. J Affect Disord. 2010; 120: 254-257.
POLECAMY
© 2019 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe