Choć zasady uzyskiwania materiału porównawczego do ekspertyzy pismoznawczej zostały opisane w literaturze i od lat pozostają niezmienne, organy procesowe często ich nie stosują. Sami biegli także nie przywiązują należytej wagi do jakości i ilości materiału porównawczego, zadowalając się materiałem odbiegającym od zalecanego. Opisywany kazus pokazuje, że takie podejście może prowadzić do błędów i że reguły uzyskiwania materiału porównawczego powinny być przestrzegane nie tylko w szczególnie trudnych przypadkach, lecz także w sprawach pozornie nieskomplikowanych.