Przewlekła choroba nerek (PChN) często towarzyszy niewydolności serca (NS). Współwystępowanie tych schorzeń wiąże się z wysoką śmiertelnością i szybką progresją obu chorób. Nadmierna aktywacja układu renina-angiotensyna- aldosteron, układu współczulnego, stan zapalny oraz podobne choroby towarzyszące (miażdżyca, nadciśnienie, cukrzyca typu 2) to wspólne elementy patofizjologii PChN i NS. W celu skutecznego leczenia ważne jest wczesne rozpoznanie upośledzenia funkcji nerek. Mimo nielicznych badań, do których włączono chorych z upośledzoną funkcją nerek, istnieją dziś leki poprawiające rokowanie i wydłużające życie tych chorych.