Niewydolność serca oznacza złożony zespół kliniczny, obejmujący zmęczenie i duszność, z towarzyszącą, potwierdzoną, upośledzoną funkcją serca. Jest to również stan, w którym serce nie jest zdolne przepompować do tkanek krwi w objętości potrzebnej do ich prawidłowej funkcji, lub może to uczynić tylko przy podwyższonym ciśnieniu napełniania komór [1]. Obecnie niewydolność serca, która ma ogromny wpływ na rokowanie i tryb życia chorych, występuje niemal powszechnie. Szacuje się, że co drugi pacjent przyjęty do szpitala ma postawione rozpoznanie niewydolności serca – wynika to z wydłużenia życia pacjentów z chorobą wieńcową, stanowiącą jej główną przyczynę, a także postępującego starzenia się społeczeństwa [2].
W ostatnich latach dokonał się imponujący postęp w dziedzinie badań nad patofizjologią niewydolności serca, obejmujących poznanie procesów molekularnych, zagadnień genetycznych oraz problemów dotyczących całego układu krążenia. Dochodzi też do dynamicznego rozwoju dostępnych metod leczenia niewydolności serca. Wśród leków stosowanych w tym zespole chorobowym istnieją co najmniej dwie grupy: inhibitory konwertazy angiotensyny i leki beta-adrenolityczne, które nie tylko poprawiają stan kliniczny chorych, ale również zmniejszają śmiertelność. Odkryto kilka nowych czynników, takich jak cytokiny zapalne, endotelina i stres oksydacyjny, które mogą przyczynić się do postępu niewydolności serca, ale zarazem stwarzają perspektywy rozwoju nowych metod leczenia [3].









Najczęstsza przyczyna
rozwoju niewydolności serca – choroba wieńcowa


Badanie Framingham [4], w którym poddano ponadczterdziestoletniej obserwacji 9 045 osób, przyniosło szereg informacji dotyczących etiologii zastoinowej niewydolności serca w Stanach Zjednoczonych. Spośród 331 mężczyzn i 321 kobiet, u których rozwinęła się niewydolność serca, u większości występowała choroba wieńcowa, u niektórych także nadciśnienie tętnicze, a część miała tylko nadciśnienie tętnicze.
Ryc. 1. przedstawia przyczyny rozwijania się niewydolności serca u mężczyzn, a ryc. 2. – u kobiet.

Obecnie na drugim miejscu wśród etiologicznych czynników niewydolności serca znajduje się idiopatyczna kardiomiopatia rozstrzeniowa, która wyprzedziła nadciśnienie tętnicze. Najczęstszym czynnikiem ryzyka rozwoju niewydolności serca w Stanach Zjednoczonych jest nadal...


Pełna treść artykułu...