W pracy omówiono leczenie insuliną pacjentów z cukrzycą typu 2. Każdy przypadek niedostatecznie kontrolowanej cukrzycy typu 2 powinien być indywidualnie oceniony, a występowanie hiperglikemii co najmniej kilkakrotnie potwierdzone. Leczenie insuliną należy rozważyć u pacjentów z cukrzycą typu 2, u których stężenie hemoglobiny glikowanej (HbA1c) przekracza 7% po nieskutecznej terapii lekami doustnymi, pod warunkiem że nie stwierdza się potencjalnie usuwalnych przyczyn hiperglikemii. Przedstawiono wskazania do trwałej i czasowej insulinoterapii. Zwrócono uwagę na obawy pacjentów związane z insulinoterapią, zwykle o charakterze psychoemocjonalnym. Omówiono szczegółowo algorytmy insulinoterapii konwencjonalnej i intensywnej.