Niewydolność serca (NS) jest coraz poważniejszym problemem medycznym. Systematycznie wzrasta liczba chorych na tę chorobę, a jednocześnie terapia z coraz lepszym rezultatem zmniejsza liczbę zgonów z tej przyczyny. Wiele możliwości terapeutycznych będących podstawą leczenia NS jest znanych od lat i opiera się na silnych dowodach naukowych w postaci dużych badań klinicznych. Obecnie podejmuje się przede wszystkim próby optymalizacji znanych już metod. Dotyczy to zarówno farmakologii, jak i metod zabiegowych. Duży nacisk kładzie się również na interwencje niefarmakologiczne, w związku z ich stosunkowo niewielkim kosztem i dużą skutecznością, potwierdzoną badaniami klinicznymi. Dynamiczny rozwój nowoczesnych metod zabiegowych i przekraczanie kolejnych granic w medycynie powoduje, że współcześnie chory z NS może skorzystać z coraz lepszych sposobów leczenia zarówno chorób stanowiących etiologię niewydolności, jak i samego schorzenia. Wdrażane są nowe metody, które nie tylko poszerzają możliwości terapii, ale także poprawiają rokowanie pacjentów. Nową propozycją są wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-3, których pozytywne działanie w NS zostało potwierdzone badaniem z randomizacją GISSI-HF. Niestety, coraz trudniej jest wykazać skuteczność kliniczną nowych metod terapeutycznych. Nie do końca udało się udowodnić skuteczność statyn w NS, mimo iż zaprojektowano dwa duże badania z randomizacją – CORONA (Controlled Rosuvastatin Multinational Study in Heart Failure) i GISSI-HF (Gruppo Italiano per lo Studio della Sopravvivenza nell’ Infarto miocardico). Dlatego nawet niewielka poprawa rokowania w tej grupie chorych jest zawsze olbrzymim sukcesem medycyny.