Warunkiem skutecznego odchudzania jest wypracowanie ujemnego bilansu energetycznego u pacjenta, tj. przewagi wydatków energetycznych nad spożyciem energii. Za bardzo ważną zasadę kuracji odchudzającej przyjmuje się także utrzymanie w długim okresie niższej masy ciała, uzyskanej w wyniku leczenia, co jest zazwyczaj bardzo trudne. Dlatego stosowane są często metody leczenia sprzeczne z zasadami naukowymi. Dotyczy to w szczególności diet niskowęglowodanowych. Diety te, o drastycznym ograniczeniu spożycia węglowodanów bez ograniczeń spożycia tłuszczów i białek, są w praktyce niskokaloryczne, co tłumaczy duży spadek masy ciała, częściowo dzięki zwiększonej diurezie. Taka dieta nie może być stosowana bez końca (nie można chudnąć bez końca) i spożycie węglowodanów jest stopniowo zwiększane, jednak zawsze pozostaje mniejsze niż zalecane w żywieniu racjonalnym. W ten sposób pacjent z diety odchudzającej przechodzi na nieracjonalne żywienie miażdżycorodne o zwiększonej zawartości tłuszczów zwierzęcych. Jest to jeden z najważniejszych powodów, dla których nie należy stosować ketogennych diet niskowęglowodanowych.