Otyłość jest najważniejszym czynnikiem predysponującym do wystąpienia nadciśnienia tętniczego. Szacuje się, że aż 80% przypadków nadciśnienia tętniczego w Polsce ma związek ze wzrostem masy ciała. Wpływ otyłości na ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego jest szczególnie silnie wyrażony u osób młodych, zwłaszcza kobiet. W niniejszym artykule omówiono zasady terapii niefarmakologicznej i farmakologicznej nadciśnienia tętniczego u chorych z nieprawidłową masą ciała. Nieznaczna redukcja masy ciała (5–10-procentowa) prowadzi do znacznego zmniejszenia ryzyka sercowo-naczyniowego przez obniżenie ciśnienia tętniczego i wpływa na zaburzenia metaboliczne. Badania kliniczne wykazały, że ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2 u chorych z prawidłową tolerancją glukozy i nadciśnieniem tętniczym jest mniejsze podczas terapii lekami hamującymi układ renina-angiotensyna niż klasycznymi lekami hipotensyjnymi. Osiągnięcie zadowalającej kontroli ciśnienia tętniczego wymaga zwykle stosowania terapii skojarzonej kilkoma lekami hipotensyjnymi. W przypadku opornego nadciśnienia tętniczego należy wziąć pod uwagę występowanie zespołu obturacyjnego bezdechu w czasie snu.