Wstęp: Współistnienie depresji i choroby somatycznej może zmniejszać szansę wyleczenia, a także pogarszać rokowanie w przypadku obu schorzeń.
Cel badania: Celem pracy była ocena jakości życia oraz występowanie objawów depresji u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca zakwalifikowanych do wykonania planowej koronarografii.
Materiał i metody: Badania przeprowadzono wśród 100 osób obu płci z chorobą niedokrwienną serca zakwalifikowanych do wykonania planowej koronarografii. Badania przeprowadzono w oparciu o kwestionariusz WHOQOL-100, który ocenia jakość życia, oraz skalę depresji Becka umożliwiającą ocenę nastroju depresyjnego. Wyniki: W badaniu uczestniczyło 100 chorych na chorobę niedokrwienną serca, w tym 84 osoby bez cukrzycy i 16 ze stwierdzoną cukrzycą. Ponad połowa (63,1%) badanych pacjentów bez cukrzycy przejawiała objawy depresji o łagodnym i umiarkowanie ciężkim nasileniu. Wśród badanych chorych na cukrzycę u 43,7% występowały objawy depresji o łagodnym przebiegu. Zmienność poziomu globalnej jakości życia była niezależna od stopnia nasilenia depresji, nie zależała również od występowania lub braku cukrzycy. Jakość życia w 6 dziedzinach – fizycznej, psychologicznej, niezależności, relacji społecznych, środowiskowej, duchowej – oraz globalną jakość życia badani ocenili jako złą. Implikacje kliniczne: Przeprowadzone badania wskazują, że duży odsetek (60%) pacjentów zakwalifikowanych do koronarografii ma objawy depresji o łagodnym i umiarkowanie ciężkim nasileniu. Niepodjęcie właściwego leczenia może wpłynąć na pogłębienie objawów depresji ze wszystkimi jej konsekwencjami. Są to badania wstępne, wskazujące na istnienie problemu depresji w grupie osób kierowanych na planową koronarografię.