Zmiany strukturalne i czynnościowe w małych oskrzelach (< 2 mm średnicy) odgrywają znaczącą rolę w ograniczaniu przepływu powietrza w astmie oskrzelowej. Nowe techniki z zastosowaniem analizy gazów i tomografii komputerowej wysokiej rozdzielczości wskazują kierunek dla nowych zastosowań. Nowe formulacje wziewnych β2-agonistów i glikokortykosteroidów w aerozolach z mniejszymi cząsteczkami mogą być bardziej skuteczne w kontrolowaniu astmy. Nowe kombinacje ultradrobnych cząsteczek są bardziej skuteczne niż dotychczas stosowane, bowiem deponują one w małych oskrzelach.
Ujawniony szybki efekt terapeutyczny cyklezonidu oraz jego formulacja wskazują, że środek ten może być stosowany w zaostrzeniu astmy oskrzelowej oraz w leczeniu astmy trudnej, w której proces zapalny toczy się w obwodowych oskrzelach.