Cukrzyca i stan przedcukrzycowy zwiększają ryzyko choroby wieńcowej. U chorych na cukrzycę stwierdza się większe zaawansowanie i szybszą progresję zmian miażdżycowych w tętnicach wieńcowych z towarzyszącą dysfunkcją lewej komory. W tej grupie chorych rokowanie w przebiegu ostrych zespołów wieńcowych jest gorsze niż w populacji ogólnej. Leczenie choroby wieńcowej u chorych na cukrzycę powinno być wielokierunkowe. Najważniejszą rolę w terapii odgrywa wyrównanie metaboliczne cukrzycy, prawidłowa kontrola ciśnienia tętniczego krwi oraz gospodarki lipidowej. Konieczne jest także zwalczanie innych czynników ryzyka miażdżycy.