Szybkie i stałe starzenie się społeczeństw Europy oraz Ameryki Północnej zwiększa zapotrzebowanie na wykonywanie różnych typów zabiegów chirurgicznych oraz podnosi wymagania stawiane zespołom terapeutycznym. Kwalifikacja do operacji oraz leczenie pooperacyjne u pacjentów w wieku podeszłym cechuje się wynikającą z wielu czynników specyfiką. Wiek powyżej 80 lat jest obecnie uważany za niezależny czynnik ryzyka wystąpienia zgonu lub poważnych powikłań (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu) obserwowanych w okresie okołooperacyjnym. Ryzyko to nie zależy od licznych chorób współistniejących obserwowanych w tej grupie pacjentów. Prawidłowa kwalifikacja oraz optymalne prowadzenie śródoperacyjne i pooperacyjne mogą zmniejszyć, ale nie wyeliminować najczęściej obserwowane powikłania. Niestety, narastający problem zespołów majaczeniowych oraz zaburzeń funkcji poznawczych w okresie okołooperacyjnym u osób w wieku podeszłym jest daleki od rozwiązania, a jego wystąpienie wpływa destrukcyjnie na proces terapeutyczny, członków zespołu leczniczego oraz najbliższą rodzinę pacjenta.