ISSN: 1505-8409
Przewodnik Lekarza/Guide for GPs
Bieżący numer Archiwum O czasopiśmie Suplementy Prenumerata Kontakt Zasady publikacji prac
3/2003
vol. 6
 
Poleć ten artykuł:
Udostępnij:
więcej
 
 
streszczenie artykułu:

Opipramol (Pramolan): renesans leku i jego aktualne zastosowanie

Antoni Prusiński

Przew Lek 2003, 6, 3, 46-52
Data publikacji online: 2003/07/21
Pełna treść artykułu
Pobierz cytowanie
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 


Zespoły lękowe i somatyzacyjne, ujmowane do niedawna wspólnym pojęciem nerwic, należą do najczęstszych chorób [12], mają przeważnie charakter przewlekły, a ich leczenie jest trudne i nie zawsze w pełni efektywne. Stanowią więc istotny problem praktyczny nie tylko w poradnictwie specjalistycznym, ale także w podstawowej opiece zdrowotnej (gdzie powinny być leczone lżejsze przypadki) i dla lekarzy rodzinnych.
Znajomość leków, które mogą być wykorzystane w tej grupie chorób jest szczególnie ważna, aby wybór był właściwy. Wydaje się, że opipramol (Pramolan), który utrzymuje się w lecznictwie od 40 lat, zasługuje na szczególną uwagę, gdyż przemawia za nim wieloletnie doświadczenie, przekonujące nie tylko o jego skuteczności, ale też dobrej tolerancji [11, 29].




Opipramol
– lek przeciwlękowy
i rozjaśniający nastrój


Opipramol został zsyntetyzowany w laboratoriach ówczesnej firmy Geigy pod postacią preparatów Insidon i Ensidon. Należy do związków trójpierścieniowych, pochodnych dwubenzoazepiny i był początkowo pomyślany jako analog imipraminy, ale w dalszych doświadczeniach klinicznych nie wykazał – wbrew oczekiwaniom – znaczniejszego działania przeciwdepresyjnego, lecz głównie przeciwlękowe i rozjaśniające nastrój (oryg. niem. stimmungsaufhellend). Znalazł więc przede wszystkim zastosowanie w leczeniu psychogennych zaburzeń czynnościowych (a więc nerwic w dawnym ujęciu – zob. niżej), zwłaszcza z objawami autonomicznymi (wegetatywnymi) oraz narządowymi. Ujmowano go jako szczególny lek psychowegetatywny, plasujący się między neuroleptykami a środkami przeciwlękowymi. Wzbudził znaczne zainteresowanie i był od początku stosowany głównie w Niemczech i Szwajcarii, ale także we Francji, Hiszpanii i Włoszech [zob. 29]. W Polsce od wielu lat posługujemy się preparatem Pramolan (poprzednio Polfa, obecnie Polpharma) w drażetkach po 50 mg. Lek stosuje się najczęściej w dawce 150–200 mg/dobę, rzadziej – 300 mg.

Jak już wyżej wspomniano, opipramol znalazł bardzo szerokie zastosowanie, które wynikało nie tylko z jego skuteczności, ale też z faktu dobrego znoszenia przez pacjentów i – stosunkowo – nielicznych objawów ubocznych (zob. niżej). Piśmiennictwo dotyczące opipramolu jest szczególnie bogate, obejmuje ponad tysiąc...


Pełna treść artykułu...
© 2018 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe