Nadciśnienie oporne na leczenie definiuje się jako ciśnienie tętnicze przekraczające wartości docelowe (np. 140/90 mmHg) mimo stosowania odpowiednich dawek 3 leków hipotensyjnych, w tym diuretyku. W niniejszej pracy omówiono częstość występowania, przyczyny oraz następstwa oporności nadciśnienia na leczenie, ze szczególnym uwzględnieniem najnowszych zaleceń Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego i Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczących leczenia nadciśnienia tętniczego. W postępowaniu u takich chorych zasadnicze znaczenie mają dokładne badanie podmiotowe i przedmiotowe, w uzasadnionych wypadkach uzupełnione o całodobowy automatyczny pomiar ciśnienia (ABP) i inne badania dodatkowe, właściwe kojarzenie leków hipotensyjnych, upraszczanie schematu leczenia, edukacja, a w razie potrzeby kierowanie chorych do specjalistycznych ośrodków hipertensjologicznych.