Na podstawie dostępnych badań wiadomo, że statyny są skutecznymi lekami w profilaktyce pierwotnej i wtórnej choroby wieńcowej, a za mechanizm skuteczności klinicznej tych leków odpowiada zmniejszenie stężenia frakcji LDL cholesterolu (LDL-C). Dane uzyskane w ostatnio przeprowadzonych dużych próbach klinicznych z randomizacją wykazały skuteczność i bezpieczeństwo intensywnego leczenia statynami rozpoczętego w krótkim czasie od wystąpienia ostrego zespołu wieńcowego (ACS) oraz dostarczyły nowych informacji dotyczących mechanizmów działania statyn. Wydaje się, że wczesne korzyści wynikające ze stosowania statyn bardziej wiążą się z zależnymi od dawki, ale niezależnymi od stężenia LDL-C działaniami plejotropowymi, a także ze zmniejszeniem stężenia białka C-reaktywnego (CRP), które jest biomarkerem zapalenia, natomiast korzyści z długoterminowego leczenia zależą od zmniejszenia stężenia zarówno LDL-C, jak i CRP. Dowody uzyskane w najważniejszych próbach klinicznych dotyczących stosowania statyn w ACS potwierdzają kluczową rolę tych leków, a zwłaszcza intensywnego leczenia statynami, w postępowaniu terapeutycznym u pacjentów z ACS.