Wstęp: Celem pracy jest analiza porównawcza nasilenia odczuwania bólu u chorych dzieci w odniesieniu do postaw rodzicielskich. W badanej przez nas grupie znaleźli się pacjenci, u których zdiagnozowano chorobę nowotworową albo chorobę alergiczną. Postawy rodzicielskie analizowano w aspekcie fizycznym, psychicznym, jak również pod względem funkcjonowania dziecka w rodzinie. Wszystkie zmienne były oceną subiektywną, określaną przez dziecko z perspektywy jego odczuwania i funkcjonowania.

Materiał i metody: Procedura badania polegała na jednokrotnym, anonimowym badaniu kwestionariuszowym z użyciem Kwestionariusza stosunków między rodzicami a dziećmi (PCR) oraz ocenie nasilenia bólu za pomocą skali VAS. Grupę badaną stanowiło 25 dzieci z chorobą nowotworową w wieku 12–17,5 roku oraz 21 dzieci z chorobą alergiczną: astmą oskrzelową i atopowym zapaleniem skóry, w wieku 12–17 lat.

Wyniki: Otrzymane wyniki ukazują istotnie wyższy poziom bólu odczuwanego przez dzieci z chorobą nowotworową (p = 0,001) w porównaniu z dziećmi z chorobą alergiczną. Nasilenie postaw przyjmowanych przez rodziców nie różniło się istotnie statystycznie między oboma grupami, poza postawą odrzucającą, która była istotnie bardziej nasilona u rodziców dzieci z chorobami alergicznymi (p < 0,05).

Wnioski: Poziom bólu odczuwanego przez dzieci z chorobą nowotworową jest wyższy niż u dzieci z chorobami alergicznymi. Postawa odrzucająca u matek i ojców dzieci z chorobami alergicznymi jest bardziej nasilona niż w przypadku dzieci z chorobami nowotworowymi. Poziom odczuwanego bólu jest związany z nasileniem postawy odrzucającej oraz postawy kochającej u ojca. Nasilenie postaw przyjmowanych przez rodziców względem chorych dzieci (poza postawą odrzucającą) nie różni się znacząco w zależności od typu choroby zdiagnozowanej u dziecka.