Badania epidemiologiczne wskazują na systematyczne zwiększanie się wskaźników zachorowalności na depresję w większości krajów. Częstość depresji w różnych chorobach somatycznych i neurologicznych jest wielokrotnie wyższa niż w populacji generalnej. W leczeniu depresji istotne jest właściwe stosowanie leków przeciwdepresyjnych oraz odpowiednie postępowanie w tzw. depresji lekoopornej. Wprowadzenie nowych instrumentów diagnostycznych umożliwiło lepsze rozpoznawanie choroby afektywnej dwubiegunowej. Postępy w jej leczeniu polegają na systematycznej aktualizacji postępowania leczniczego na różnych etapach choroby (mania, depresja, zapobieganie nawrotom), z odpowiednim zastosowaniem leków normotymicznych (mood-stabilizers). Do leków normotymicznych pierwszej generacji należą: lit, walproiniany i karbamazepina, a drugiej generacji: atypowe leki neuroleptyczne i lamotrigina.