W ostatnim dziesięcioleciu obserwuje się wyraźny postęp w możliwościach nowych metod obrazowania, które znalazły zastosowanie w diagnostyce układu moczowego (m.in. USG doppler, tomografia komputerowa, obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego). Również nowe badania prezentują wiele laboratoryjnych wskaźników oznaczanych we krwi i w moczu, które mogą wskazywać na ostre uszkodzenie nerek. Podobnie ostatnie lata przyniosły odkrycia mutacji genowych odpowiedzialnych m.in. za rozwój ciężkich postaci zespołu nerczycowego u niemowląt i steroidoopornych form glomerulopatii. Proponuje się, aby w tych przypadkach badania genetyczne były postępowaniem standardowym w diagnostyce przyczynowej.