Udokumentowanie roli procesu zapalnego w rozwoju zmian miażdżycowych oraz patogenezie ostrych incydentów wieńcowych zwróciło uwagę na markery stanu zapalnego jako parametry pomocne w diagnostyce tych stanów. Badania jednoznacznie wskazują, że reaktywne białko C (CRP) jest głównym markerem stanu zapalnego, użytecznym w praktyce klinicznej w ocenie ryzyka wystąpienia zawału mięśnia sercowego zarówno u osób z udokumentowaną chorobą niedokrwienną serca, jak i u osób bez klinicznych objawów tej choroby. Stężenie CRP jest wskaźnikiem ryzyka niezależnym od innych czynników powszechnie stosowanych w praktyce klinicznej w ocenie zagrożenia ChNS. CRP jest jedynym markerem stanu zapalnego obecnie rekomendowanym do stosowania w praktyce klinicznej do oceny rokowań zarówno w prewencji pierwotnej, jak i wtórnej.