Zaawansowana przewlekła niewydolność serca (ZPNS) stała się ważnym problemem klinicznym. Starzenie się populacji i postępy w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego zwiększyły rozpowszechnienie niewydolności serca (NS). Z drugiej strony – nowe strategie lecznicze zmieniły jej naturalny przebieg, powodując, że większa liczba pacjentów dożywa stadium ZPNS. Niewiele jednak wiadomo na temat optymalnego postępowania w tym schorzeniu, ponieważ ta grupa osób rzadko była włączana do badań klinicznych.