Streszczenie
3/2004
vol. 7
Problemy diagnostyczne w nadciśnieniu tętniczym
Przew Lek 2004; 3: 94-95
Data publikacji online: 2004/04/01
opis przypadku
Pięćdziesięcioczteroletni pacjent zgłosił się do lekarza z powodu trwającego od kilku dni bólu głowy i ogólnego osłabienia. Z odchyleń w przeprowadzonym badaniu przedmiotowym stwierdzono wartości ciśnienia tętniczego 250/150 mmHg mierzone na obu kończynach górnych. Pacjent nie palił papierosów, nie nadużywał alkoholu, nie przyjmował leków przewlekle. Prowadził siedzący tryb życia. Wskaźnik masy ciała (Body Mass Index – BMI) wynosił 27 kg/m2. W wywiadzie pacjent podawał podwyższone wartości ciśnienia tętniczego od kilku lat. W ciągu ostatniego roku zaniechał jednak dalszej kontroli i leczenia. Przed kilkoma laty rozpoznano u niego kamicę nerkową (nie zgłaszał żadnych dolegliwości ze strony układu moczowo-płciowego w chwili badania). Pacjent został skierowany do szpitala celem dalszej diagnostyki i leczenia.
W początkowym okresie leczenia dożylnego uzyskano przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego. W ciągu kolejnych kilku dni, pomimo stosowania politerapii lekami doustnymi, nastąpił ponowny wzrost ciśnienia do wartości w przedziale 170/90–200/100 mmHg. Wartości wykonanych wówczas badań biochemicznych przedstawiono w tab. 1.
Kontrola czynności tarczycy (hormon tyreotropowy – TSH), wydalanie elektrolitów z moczem oraz morfologia krwi nie wykazywały odchyleń od wartości prawidłowych. Okulista stwierdził na dnie oka zmiany nadciśnieniowe II°. Wykonano badanie urograficzne, w którym potwierdzono obecność kamieni nerkowych w kielichach nerkowych obu nerek, a dodatkowo stwierdzono zdwojenie układu kielichowo-miedniczkowego po stronie prawej.
Powyższe wyniki badań, wywiad oraz początkowa oporność nadciśnienia tętniczego na podjęte leczenie nasunęła podejrzenie naczynionerkowej etiologii nadciśnienia u badanego pacjenta. W związku z tym wykonano badanie ilościowej cystorenografii filtracyjnej. Graficzną prezentację wyników badania, z kaptoprilem i bez, przedstawiono na ryc. 1. i 2. Zgodnie z kryteriami renograficznymi stwierdzono podejrzenie istotnego zwężenia obu tętnic nerkowych oraz aorty brzusznej.
W celu ostatecznego potwierdzenia rozpoznania skierowano pacjenta na badanie arteriografii brzusznej. W badaniu tym uwidoczniono prawidłowej budowy dwie tętnice nerkowe lewe, jedną tętnicę nerkową prawą oraz aortę brzuszną.
Ostatecznie nie potwierdzono rozpoznania naczynionerkowego nadciśnienia tętniczego....
Pełna treść artykułu...
Pięćdziesięcioczteroletni pacjent zgłosił się do lekarza z powodu trwającego od kilku dni bólu głowy i ogólnego osłabienia. Z odchyleń w przeprowadzonym badaniu przedmiotowym stwierdzono wartości ciśnienia tętniczego 250/150 mmHg mierzone na obu kończynach górnych. Pacjent nie palił papierosów, nie nadużywał alkoholu, nie przyjmował leków przewlekle. Prowadził siedzący tryb życia. Wskaźnik masy ciała (Body Mass Index – BMI) wynosił 27 kg/m2. W wywiadzie pacjent podawał podwyższone wartości ciśnienia tętniczego od kilku lat. W ciągu ostatniego roku zaniechał jednak dalszej kontroli i leczenia. Przed kilkoma laty rozpoznano u niego kamicę nerkową (nie zgłaszał żadnych dolegliwości ze strony układu moczowo-płciowego w chwili badania). Pacjent został skierowany do szpitala celem dalszej diagnostyki i leczenia.
W początkowym okresie leczenia dożylnego uzyskano przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego. W ciągu kolejnych kilku dni, pomimo stosowania politerapii lekami doustnymi, nastąpił ponowny wzrost ciśnienia do wartości w przedziale 170/90–200/100 mmHg. Wartości wykonanych wówczas badań biochemicznych przedstawiono w tab. 1.
Kontrola czynności tarczycy (hormon tyreotropowy – TSH), wydalanie elektrolitów z moczem oraz morfologia krwi nie wykazywały odchyleń od wartości prawidłowych. Okulista stwierdził na dnie oka zmiany nadciśnieniowe II°. Wykonano badanie urograficzne, w którym potwierdzono obecność kamieni nerkowych w kielichach nerkowych obu nerek, a dodatkowo stwierdzono zdwojenie układu kielichowo-miedniczkowego po stronie prawej.
Powyższe wyniki badań, wywiad oraz początkowa oporność nadciśnienia tętniczego na podjęte leczenie nasunęła podejrzenie naczynionerkowej etiologii nadciśnienia u badanego pacjenta. W związku z tym wykonano badanie ilościowej cystorenografii filtracyjnej. Graficzną prezentację wyników badania, z kaptoprilem i bez, przedstawiono na ryc. 1. i 2. Zgodnie z kryteriami renograficznymi stwierdzono podejrzenie istotnego zwężenia obu tętnic nerkowych oraz aorty brzusznej.
W celu ostatecznego potwierdzenia rozpoznania skierowano pacjenta na badanie arteriografii brzusznej. W badaniu tym uwidoczniono prawidłowej budowy dwie tętnice nerkowe lewe, jedną tętnicę nerkową prawą oraz aortę brzuszną.
Ostatecznie nie potwierdzono rozpoznania naczynionerkowego nadciśnienia tętniczego....
Pełna treść artykułu...
Zintergrowane z
