Wstęp: Badanie dotyczyło problemów i potrzeb pacjentów poddanych chemioterapii onkologicznej w aspekcie funkcjonowania psychospołecznego.

Cel pracy: Ocena zapotrzebowania na pomoc psychologiczną u pacjentów onkologicznych, zmian w ich życiu zawodowym, korzystania z metod alternatywnych, potrzeby informowania o chorobie oraz nadziei związanej z leczeniem.

Materiał i metody: Praca powstała na podstawie badania ankietowego przeprowadzonego wśród pacjentów poddanych chemioterapii na Oddziale Chorób Wewnętrznych i Chemioterapii Onkologicznej Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Autorski kwestionariusz ankiety wypełniło w okresie od listopada 2010 r. do marca 2011 r. 122 pacjentów, w tym 84 kobiety i 38 mężczyzn.

Wyniki: Przed rozpoznaniem choroby nowotworowej na spadki nastroju i zaburzenia lękowe cierpiało 30% ankietowanych, po rozpoznaniu choroby aż 69%, ale tylko 10% skorzystało z pomocy psychologa/psychiatry. Wśród osób, które nie zasięgnęły porady psychologicznej, 24% przyznało, że chciało z niej skorzystać, ale tego nie zrobiło. Aż 45% badanych nie słyszało o żadnej z technik wspierających leczenie onkologiczne, tj. o technikach relaksacyjnych, wizualizacji czy grupach wsparcia, a w praktyce korzystało z nich jedynie 13%. Metody alternatywne stosowało 16% ankietowanych. Sytuacja zawodowa 24% badanych po rozpoznaniu choroby znacząco się pogorszyła, szczególnie w grupie mężczyzn. Prawie wszyscy pacjenci (98%) mogli liczyć na wsparcie przyjaciół i rodziny. Najważniejszym źródłem informacji dla pacjentów okazał się lekarz prowadzący (97%).

Wnioski:

1. Pacjenci onkologiczni potrzebują opieki holistycznej uwzględniającej ich potrzeby psychologiczne.

2. Istnieje potrzeba edukowania pacjentów, w tym informowania ich o psychologicznych metodach wspierających leczenie onkologiczne i możliwości kontaktu z psychologiem oddziałowym.

3. Lekarz prowadzący jest dla pacjentów wiodącym autorytetem w zakresie wiedzy o dotykającej ich chorobie nowotworowej.