Autor dokonuje próby przedstawienia sylwetki profesora, zwracając szczególną uwagę na to, co kształtowało tak wielką osobowość polskiej medycyny sądowej. Profesor Andrzej Jakliński dorastał bowiem w trudnych czasach, wymagających wyrzeczeń, poświęceń oraz dokonywania wyborów. Dlatego też w pracy skupiono się na jego dzieciństwie i dorastaniu, ucieczce ze strefy okupacyjnej Rosjan do Generalnej Guberni, walce w Armii Krajowej przeciwko Niemcom i przypadku, który zadecydował o jego lubelskich losach.