Opis konsekwencji psychiatrycznych i neurologicznych zakażenia SARS-CoV-2 w piśmiennictwie naukowym charakteryzuje się przede wszystkim paradygmatami biologicznymi, psychopatologicznymi i behawioralnymi. Skupia się na badaniu wpływu infekcji na biologiczny aspekt układu nerwowego, występowanie określonych zaburzeń, takich jak depresja, zaburzenia lękowe, lub następstw neurologicznych znanych jako neuro-COVID. Badania obejmują także analizę wpływu na zachowania, takie jak spożycie alkoholu i zachowania agresywne. W niniejszym badaniu pragniemy zwrócić uwagę na inne zjawisko, często pomijane w literaturze, które stanowi składową konsekwencji okresu pandemii i przejścia zakażenia wirusem SARS-CoV-2. Jest to pojawienie się podczas infekcji lub izolacji związanej z pandemią przestrzeni psychologicznej umożliwiającej refleksję nad różnymi aspektami własnego życia. Jak ilustruje to opisany poniżej przypadek pacjentki, symptomatologiczne konsekwencje takiej refleksji mogą przypominać zespół depresyjny i być uważane za uwarunkowane biologicznie przebytą infekcją. Mogą również być traktowane jako objawy long COVID. Ważne jednak jest zauważenie, że w niektórych sytuacjach pojawienie się refleksji dotyczących własnego życia, ścieżki kariery i aktualnej sytuacji osobistej, zawodowej i społecznej może mieć istotny wpływ na samopoczucie i rodzaj wyrażanych skarg. Należy zatem wziąć pod uwagę, że skargi zgłaszane przez niektóre osoby są wynikiem zarówno biologicznych konsekwencji przebycia COVID-19, jak i procesów psychologicznych związanych z zakłóceniem dotychczasowego stylu życia oraz dostępnością czasu umożliwiającą pojawienie się refleksji.