Jedną z najistotniejszych dolegliwości w przebiegu chorób układu oddechowego jest postępujące ograniczenie tolerancji wysiłku. POChP to najczęstsza przewlekła choroba układu oddechowego, prowadząca do inwalidztwa oddechowego. Poprawa codziennego funkcjonowania pacjentów oraz jakości ich życia, ograniczenie kosztów leczenia i zmniejszenie śmiertelności są aktualnie najważniejszymi celami opieki nad tą grupą chorych. Istnieje zaledwie kilka efektywnych metod terapeutycznych dla chorych na POChP. Rehabilitacja może poprawić aktywność fizyczną pacjenta, ale nie może odwrócić zmian strukturalnych w układzie oddechowym. Dowiedziono, że dysfunkcja mięśni szkieletowych wpływa negatywnie na przebieg POChP. Większość badań, w których usiłowano poprawić czynność mięśni w POChP, dotyczyła efektów różnego rodzaju treningu fizycznego. Wiadomo jednak, że u tych pacjentów poziom wielu hormonów i innych substancji wpływających na rozwój mięśni może być obniżony. Sugeruje to możliwość suplementacji substancji niedoborowych w celu poprawy czynności mięśni.