Osoby z cukrzycą i współistniejącym nadciśnieniem tętniczym stanowią dużą populację chorych leczonych w praktyce lekarza rodzinnego. Pacjenci ci, ze względu na znaczne ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych, powinni być otoczeni szczególnie troskliwą opieką. Wyniki badań klinicznych i epidemiologicznych wskazują, że zaledwie 30% chorych na cukrzycę z nadciśnieniem tętniczym osiąga zalecane cele terapeutyczne. Nie budzi wątpliwości fakt, że przyczyną tego stanu jest niedostateczna wiedza pacjentów o chorobach i metodach ich leczenia. Podstawowym narzędziem w procesie terapeutycznym osób ze schorzeniami przewlekłymi jest edukacja. Dobrze wyszkolony i zmotywowany pacjent, prowadzący samokontrolę i samoleczenie, ma nie tylko lepszy komfort przeżycia i lepsze wyniki kontroli metabolicznej, ale także szansę na dłuższe przeżycie.