Cechy borderline u młodzieży wiążą się z chwiejnością emocjonalną, samouszkodzeniami, zachowaniami samobójczymi, trudnościami relacyjnymi i pogorszeniem codziennego funkcjonowania. Ze względu na zmienny i zależny od kontekstu obraz kliniczny jednorazowa ocena często nie pozwala uchwycić pogorszenia, częściowej poprawy ani odpowiedzi na leczenie. Celem pracy jest omówienie znaczenia rutynowego monitorowania zmian u młodzieży z cechami borderline i wskazanie obszarów szczególnie istotnych z punktu widzenia praktyki psychiatrycznej. Do najważniejszych należą: dysregulacja emocji, samouszkodzenia i ryzyko suicydalne, funkcjonowanie społeczno-emocjonalne, funkcjonowanie szkolne i codzienne oraz zaangażowanie w leczenie. Rutynowe monitorowanie może wspierać bezpieczniejsze, bardziej elastyczne i bardziej zindywidualizowane planowanie opieki. Może też ułatwiać wcześniejsze rozpoznanie narastającego ryzyka i potrzeb terapeutycznych.