Rzeżączkowe zapalenie stawów to zwykle zapalenie wielostanowe, z towarzyszącymi zmianami skórnymi i zapaleniem pochewek ścięgnistych wywołane zakażeniem dwoinką Neisseria gonorrhoeae. U osób, u których istnieje podejrzenie rzeżączkowego zapalenia stawów, należy wykonać posiewy krwi oraz płynu stawowego na pożywce agaru czekoladowego oraz wymazy z cewki moczowej, szyjki macicy, odbytu i gardła na pożywce Thayer-Martin. W pierwszym tygodniu trwania choroby posiewy krwi są dodatnie u 70%, natomiast w późniejszym okresie jedynie u 30% chorych. Posiewy z błon śluzowych są dodatnie u 80–90% chorych. W leczeniu wykorzystuje się cefalosporyny III generacji. W celu zwalczenia współistniejącego zakażenia Chlamydia trachomatis stosuje się doksycyklinę. Konieczne jest także leczenie partnera seksualnego, z którym chory miał kontakt w ciągu 30 dni przed pojawieniem się objawów choroby.