Nadciśnienie tętnicze jest najczęstszą chorobą towarzyszącą cukrzycy, a jego leczenie ma równie istotne znaczenie w zapobieganiu powikłaniom naczyniowym cukrzycy jak kontrola glikemii i gospodarki lipidowej. Obecnie pacjenci coraz częściej korzystają z możliwości prowadzenia domowej kontroli ciśnienia tętniczego, a lekarze podejmują decyzje diagnostyczno-terapeutyczne, kierując się wartościami ciśnienia odnotowanymi przez chorych w domu. Przeprowadzone w ostatnich latach badania wskazują, że takie postępowanie może prowadzić do zmniejszenia intensywności leczenia hipotensyjnego, podczas gdy powszechnym problemem w cukrzycy jest nieskuteczność stosowanej terapii przeciwnadciśnieniowej. Samokontrola ciśnienia tętniczego przez chorych na cukrzycę pozwala jednak na ocenę skuteczności i bezpieczeństwa leczenia hipotensyjnego, angażuje chorego w proces terapeutyczny, a u osób nieprzyjmujących leków przeciwnadciśnieniowych umożliwia identyfikację pacjentów z tzw. nadciśnieniem białego fartucha. Podejmowanie decyzji dotyczących terapii nadciśnienia tętniczego powinno opierać się zarówno na ocenie wartości ciśnienia tętniczego odnotowanych w ramach samokontroli, jak i uzyskanych w trakcie wizyty pacjenta w gabinecie lekarskim.