W poszukiwaniu nowych środków leczniczych bezpiecznych i skutecznych w opanowywaniu zaburzeń metabolicznych charakterystycznych dla cukrzycy typu 2 przeprowadzono badania, które miały na celu wyjaśnienie, czy i w jaki sposób stosowanie wyciągu z owocni fasoli (Phaseoli vulgaris pericarpium) wpływa na zmiany glikemii, insulinemii i nasilenie insulinooporności obwodowej. Wyciąg z owocni fasoli, chociaż stosowany współcześnie w preparatach złożonych zarejestrowanych do uzupełniającej terapii cukrzycy, nie był dotąd przebadany pod kątem oceny profilu działania przeciwcukrzycowego ani stosowany w monoterapii. Eksperyment obejmował dwa etapy – wywołanie u szczurów rasy Wistar cukrzycy stanowiącej model cukrzycy typu 2 u ludzi, a następnie ocenę działania ekstraktu z owocni fasoli. Wyciąg z owocni fasoli podawano zwierzętom dożołądkowo przez 28 dni. Oceniano zmiany glikemii na czczo i poposiłkowej oraz stężenie insuliny na czczo w 1., 7. i 28. dniu leczenia. Obliczono wskaźnik insulinooporności obwodowej – glikemia na czczo/insulinemia na czczo. Stwierdzono, że przewlekłe leczenie wyciągiem z owocni fasoli znamiennie obniża glikemię poposiłkową i zmniejsza obwodową insulinooporność, pozostając bez wpływu na stężenie glukozy we krwi na czczo. Uzyskane wyniki uzasadniają kontynuację badań u ludzi, ponieważ profil działania przeciwcukrzycowego wyciągu z owocni fasoli wydaje się znakomicie dostosowany do zaburzeń charakteryzujących wczesne fazy cukrzycy typu 2.