Zwężenie lewego ujścia tętniczego jest najczęstszą wadą zastawkową serca w populacji osób powyżej 65. roku życia. Pacjenci obarczeni dużym ryzykiem okołooperacyjnym, wynikającym głównie z wieku oraz chorób towarzyszących, niejednokrotnie nie są kierowani na leczenie operacyjne. Aby zapewnić tej grupie pacjentów możliwość leczenia wady zastawkowej oraz zminimalizować ryzyko przeprowadzenia zabiegu, opracowuje się coraz nowsze typy zastawek oraz modyfikuje się sposoby implantacji zastawki aortalnej. Wynikiem tego jest wprowadzenie do leczenia zastawek aortalnych wszczepianych przezskórnie drogą przeznaczyniową lub przezkoniuszkową. Niniejsza praca przedstawia 6-miesięczne wyniki obserwacji pacjentów, u których wykonano zabieg przezskórnej wymiany zastawki aortalnej. Wszystkie zabiegi zakończyły się skutecznym zaimplantowaniem zastawki w lewe ujście tętnicze. Nie obserwowano żadnych poważnych powikłań okołozabiegowych. Po 6 mies. w badaniu echokardiograficznym w żadnym przypadku nie stwierdzono istotnej fali zwrotnej lub istotnego przecieku okołozastawkowego. Większość chorych deklarowała zdecydowaną poprawę wydolności fizycznej oraz zmniejszenie dolegliwości. Na podstawie zebranych doświadczeń klinicznych wypracowano schemat postępowania diagnostyczno-przygotowawczego, który jest obecnie stosowany u wszystkich diagnozowanych pacjentów. Umożliwia on stosunkowo szybką ocenę możliwości wykonania zabiegu przezskórnego, a co za tym idzie – wyłonienie odpowiednich kandydatów do tego typu zabiegu już na wstępnym etapie diagnostyki.