Przeszczepianie komórek krwiotwórczych (z wyjątkiem szpiczaka plazmocytowego) jest stosowane w celu wyleczenia choroby, która jest wskazaniem do jego wykonania. W szpiczaku mnogim wyleczenia nie można osiągnąć, ale uzyskuje się wydłużenie przeżycia. Przeszczepianie tych komórek jest zbiorem metod leczniczych, które ulegają stopniowej ewolucji. Z jednej strony, wprowadzane są nowe formy zabiegów, takie jak przeszczepianie po kondycjonowaniu niemieloablacyjnym, przeszczepianie doszpikowe, przeszczepianie komórek uzyskanych z krwi pępowinowej, a z drugiej, stałemu ulepszeniu ulega dobór dawców niespokrewnionych i zwiększa się ich liczba. Próby wykorzystania dawców haploidentycznych są zaawansowane. Zmianom podlegają wskazania do tych zabiegów. Znacząco zmniejszyła się liczba zabiegów w przewlekłej białaczce szpikowej, co jest związane z wprowadzeniem skutecznych inhibitorów kinaz tyrozynowych, a coraz częściej wykonuje się te zabiegi w przewlekłej białaczce limfocytowej i mielofibrozie. Nowym wskazaniem jest cukrzyca typu 1, gdzie w przypadku wykonania zabiegu odpowiednio wcześnie uzyskuje się niezależność od insuliny egzogennej. Przeszczepianie komórek krwiotwórczych, chociaż jest metodą znaną i sprawdzoną, rozwija się nadal.