Trudności z uzyskaniem odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego są jedną z głównych przyczyn kierowania chorych na nadciśnienie do hipertensjologów. Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej może jednak podjąć pewne kroki, które pozwolą na ustalenie, czy: 1) pacjent rzeczywiście ma nadciśnienie oporne na leczenie, 2) nie ma możliwości takiej modyfikacji schematu leczenia, która spowoduje poprawę kontroli ciśnienia i wyeliminuje potrzebę skierowania go do specjalisty, a także 3) czy pewne dane nie wskazują na występowanie wtórnej postaci nadciśnienia, która może rzeczywiście wymagać dalszej diagnostyki i leczenia w ośrodku specjalistycznym. Postępowanie zgodne z niżej omówionymi zasadami powinno umożliwić racjonalizację kierowania chorych na nadciśnienie do hipertensjologów.