Cytomegalia wrodzona to najczęstsze wirusowe zakażenie wrodzone u noworodków. Jest wiodącą przyczyną uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego u dzieci, w tym słuchu, wzroku oraz różnego stopnia opóźnienia rozwoju umysłowego. Cytomegalia wrodzona jest chorobą niewidzialną, nadal zbyt rzadko diagnozowaną. Świadomość społeczna istnienia tej choroby pozostaje niska, a leczenie jej następstw wymaga olbrzymich nakładów finansowych. Rozpoznawanie wrodzonego zakażenia HCMV bywa często trudne. Tylko u 10–15% noworodków występują objawy choroby po urodzeniu, u 85–90% zakażenie przebiega w sposób bezobjawowy. Powszechnie stosowane testy serologiczne są często niewystarczające do ustalenia rozpoznania i wskazań do leczenia. Weryfikacja rozpoznania powinna być ustalana w oparciu o metody molekularne. Obecnie leczenie przeciwwirusowe gancyklowirem cytomegalii wrodzonej jest zarezerwowane do objawowych postaci zakażenia. Decyzja o leczeniu przeciwwirusowym musi być dokładnie wyważona, z uwagi na możliwe działania niepożądane dostępnych w terapii leków przeciwwirusowych.