Intensywne badania prowadzone w ostatnich latach nad wytwarzaniem i funkcjonowaniem szczepionek oraz rozwój nowoczesnych metod biologii molekularnej, immunologii i biotechnologii pozwoliły rozpocząć badania nad nietypowym ich zastosowaniem i włączyć gałąź nauki, jaką jest wakcynologia, również do walki z nowotworami. Nowotwory wciąż znajdują się w czołówce wśród przyczyn zgonów w Polsce oraz na świecie. Starzenie się społeczeństw zachodnich, a także szkodliwy wpływ czynników kancerogennych w uprzemysłowionym środowisku powodują, że nowotwory – podobnie jak schorzenia układu krążenia – zyskują miano chorób cywilizacyjnych. Należy pamiętać, że leczenie nowotworów ma obecnie również aspekt finansowy – koszty bezpośrednie, czyli nakłady w służbie zdrowia na ich leczenie, są coraz większe, a dodatkowo istnieje realny problem kosztów pośrednich, związanych ze wzrostem chorobowości pracowników, kosztami długiej rehabilitacji i rentami. Szczepionka, jako środek niewywołujący poważnych działań ubocznych właściwych dla innych metod leczenia nowotworów (chemioterapia, radioterapia), mogłaby dać ludziom ogromną przewagę w tej nierównej walce, a także przyczynić się do poprawy sytuacji epidemiologicznej na świecie. Obecne prace nad szczepionkami przeciwnowotworowymi zmierzają w dwóch kierunkach i można wyróżnić dwie kategorie szczepionek, tj. profilaktyczne – zapobiegające pojawieniu się nowotworu, oraz terapeutyczne – mające służyć redukcji, a następnie eliminacji istniejących zmian nowotworowych poprzez stymulację układu odpornościowego gospodarza do rozpoznawania antygenów komórek nowotworowych i w konsekwencji niszczenia zmian neoplastycznych. W niniejszej pracy autorzy przedstawili najnowsze trendy i osiągnięcia w tej dziedzinie.