Terapia resynchronizująca serca okazała się przydatnym narzędziem w leczeniu zaawansowanej postaci niewydolności serca u pacjentów po zawale serca. W badaniach klinicznych z randomizacją przeprowadzonych w dużych grupach pacjentów wykazano korzyści z zastosowania resynchronizacji serca u chorych z niewydolnością serca po zawale serca leczonych optymalną farmakoterapią. Stwierdzono również, że wszczepienie kardiowertera-defibrylatora poprawia rokowanie u pacjentów z pozawałowym upośledzeniem funkcji lewej komory serca przyjmujących optymalną farmakoterapię. Wszczepienie kardiowertera-defibrylatora odgrywa obecnie coraz większą rolę w zapobieganiu nagłemu zgonowi sercowemu u pacjentów z niewydolnością serca po zawale serca. Z tego względu każdy lekarz praktyk powinien mieć świadomość nowych zabiegowych możliwości terapeutycznych u pacjentów z niewydolnością serca, będącej powikłaniem zawału. Celem artykułu jest analiza wskazań, wyników oraz bezpieczeństwa takich terapii u pacjentów po zawale serca.