Od ponad 30 lat systematycznie wzrasta liczba rozpoznawanych zakażeń grzybiczych. Obecnie dotyczą one ok. 40 proc. ludności świata, a najczęstszą ich lokalizacją pozostaje skóra i jej przydatki [1]. Prawie co drugi Polak przebadany w ramach projektu Achilles miał grzybicę stóp [2], która jest najczęstszą współcześnie rozpoznawaną postacią grzybicy skóry. Jednocześnie wraz z rozwojem medycyny i chemizacją środowiska rośnie zagrożenie zakażenia skóry (a także narządów wewnętrznych) gatunkami grzybów do tej pory obojętnych dla organizmu człowieka [3]. Postęp cywilizacyjny z jednej strony doprowadził do wzrostu wrażliwości ludzi na zakażenie grzybami chorobotwórczymi, z drugiej strony do pojawienia się wirulentnych szczepów grzybów o dużej zdolności produkcji mikotoksyn. Tak więc pomimo ciągłego postępu w rozpoznawaniu i leczeniu zakażeń grzybiczych skóry, stanowią one wciąż poważny problem medyczny. Zakażenia grzybicze stanowią istotny problem epidemiologiczny, ze względu na powszechność i łatwość przenoszenia się na inne osoby, szczególnie wtedy, gdy pojawiają się zaburzenia mechanizmów odpornościowych gospodarza, lub gdy zmiany zachodzące w określonych okolicach skóry lub w narządach wewnętrznych sprzyjają namnażaniu się grzybów.


Czynniki etiologiczne

grzybiczych zakażeń skóry


Wśród grzybiczych zakażeń skóry wyróżnić można dermatofitozy – wywołane przez dermatofity, zakażenia wywołane przez grzyby drożdżopodobne oraz zakażenia grzybami pleśniowymi. Ze względu na lokalizację zmian chorobowych grzybice dermatofitowe dzieli się na: grzybice owłosionej skóry głowy, grzybicę stóp, dłoni, pachwin, a także skóry gładkiej tułowia. Patogenne dla człowieka gatunki dermatofitów należą do trzech rodzajów: Trichophyton, Epidermophyton, Microsporum. Dzięki wysoce rozwiniętemu systemowi enzymatycznemu dermatofity posiadają zdolność degradacji keratyny. Zakażenia dotyczą najczęściej powierzchownej warstwy skóry oraz paznokci i włosów. Zdarzają się jednak zakażenia nietypowe, przebiegające z tworzeniem głębokich nacieków ropnych u pacjentów z obniżoną odpornością immunologiczną [4].



Wśród grzybów drożdżopodobnych najczęstszymi patogenami są grzyby z rodzaju Candida. Mogą wywoływać one zakażenia skóry (zwłaszcza fałdów skórnych – wyprzenia drożdżakowe), zakażenia błon śluzowych, a także zakażenia narządów wewnętrznych. Do schorzeń skóry wywoływanych przez grzyby...


Pełna treść artykułu...