Wstęp: Bio-psycho-społeczna koncepcja zdrowia człowieka zakłada wzajemny wpływ sfer biologicznej, psychicznej i społecznej. Konieczne jest zatem ich uwzględnienie zarówno w diagnozie, jak i terapii. Rzeczywista współpraca, a nie jedynie równoległe wykonywanie obowiązków poszczególnych grup zawodowych, umożliwia skuteczne dbanie o jakość życia osób objętych opieką. Współdziałanie jest istotne zwłaszcza w pracy psychologów i lekarzy, którzy opiekują się chorymi. Niezbędne jest poszukiwanie rozwiązań, które pozwolą na zapewnienie jak najwyższego poziomu współpracy w zespole interdyscyplinarnym. Dotyczy to nie tylko placówek opieki paliatywnej, lecz także opieki długoterminowej i pomocy społecznej. Celem prezentowanej pracy było określenie warunków współpracy lekarzy i psychologów oraz weryfikacja przydatności autorskiego kwestionariusza opracowanego na potrzeby badania.

Materiał i metody: W badaniu pilotażowym zastosowano metodę sondażu diagnostycznego oraz analizę statystyczną uzyskanych danych. Narzędziem badawczym był anonimowy kwestionariusz skierowany do lekarzy i psychologów w wybranych losowo hospicjach, domach pomocy społecznej i zakładach opiekuńczo-leczniczych w całej Polsce.

Wyniki: Rodzaj wzajemnej relacji 73% lekarzy oraz 44% psychologów określiło jako partnerstwo i zaufanie, przy czym 27% lekarzy oraz 44% psychologów podało, że pracują „obok siebie”. Wszyscy psychologowie, którzy udzielili odpowiedzi, twierdzili, że mają zaufanie do lekarzy jako profesjonalistów, natomiast 80% lekarzy wyraziło zaufanie do psychologów. Wyniki badania zawierają ponadto ocenę czynników wpływających na satysfakcję ze współpracy, a także samej współpracy oraz opisują wzajemne postrzeganie celów zawodowych.

Wnioski: Współpraca lekarzy z psychologami jest istotna ze względu na konieczność całościowego rozumienia sytuacji pacjenta (zgodnie z założeniami modelu bio-psycho-społecznego).