Epidemiologia zakażeń układu oddechowego oraz oporność bakterii na antybiotyki były określane w badaniach klinicznych, będąc podstawą antybiotykoterapii empirycznej. Z kolei układowa reakcja zapalna, wstrząs septyczny czy zespół niewydolności wielonarządowej wyznaczają nowe cele dla pneumonologii. Zasady leczenia astmy oskrzelowej uwzględniają podawanie cyklezonidu i preparatów inty-IgE, a u chorych na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc – tiotropium. Obserwacje kliniczne potwierdzają zasadność takiego postępowania. Ultrasonografia endoskopowa dróg oddechowych oraz elektromagnetyczna nawigacja to nowe sposoby diagnostyki guzów płuca. Z kolei podwyższenie aktywności telomerazy w uzyskiwanych bioptatach może być pomocne w kwalifikowaniu do leczenia operacyjnego.