Od 1 stycznia 1992 r. do 31 grudnia 2003 r. w Katedrze i Klinice Chirurgii Dziecięcej w Katowicach leczono 108 pacjentów w wieku od 6 mies. do 16,5 lat z powodu guzów nerek zgodnie z protokołem PPGGL 01-92. U 100 pacjentów potwierdzono nerczaka zarodkowego, a u pozostałych 8 (7,4 proc.) stwierdzono guzy innej budowy histologicznej. W badanej grupie w I stadium zaawansowania klinicznego było 12 chorych, w stadium II N- i II N+ odpowiednio 35 i 4, w stadium III było 30 pacjentów, a w IV i V stadium było odpowiednio 4 i 1 chorych. U 23,2 proc. chorych stwierdzono guzy z grupy wysokiego ryzyka (HR), u 3,5 proc. z grupy niskiego ryzyka (LR) i u 73,3 proc. z grupy o pośrednim stopniu ryzyka (IR).
Wznowę miejscową z przerzutami do płuc i izolowane przerzuty do płuc stwierdzono u 11 (12,8 proc.) chorych. Wszyscy pacjenci otrzymali chemioterapię dla wznowy w 5 przypadkach uzupełnioną operacyjnym usunięciem przerzutów. W analizowanym materiale zanotowano 8 zgonów: 5 z powodu powikłań w trakcie chemioterapii oraz 3 z powodu progresji choroby pomimo prowadzonej chemioterapii. 3 pacjentów leczonych z powodu wznowy guza Wilmsa przeżyło.